Amiris was ooit de naam voor de hoofdpersoon van elk verhaal dat ik als kind schreef. Fantasy-verhalen waren dat, over buitenaardse reizen en levensvormen, of over andere dimensies die bevolkt werden door natuurwezens die in de bomen, de bergen, de velden en in zee leven. Ik had een gevoel van die naam, maar kon er niet opkomen. Het duurde een aantal dagen voor die naam, letter voor letter, was uitgekristalliseerd. Toen ik vele jaren later een naam voor m’n atelier nodig had lag de keus voor de hand: Atelier Amiris. Later hoorde ik van verschillende helderzienden dat dit de naam is van mijn gids, en dat deze naam afkomstig was uit het oude Egypte, maar wel iets anders geschreven wordt: Amhirez. Bijna goed dus.

Later ging ik schilderen, maar wat ik wilde schilderen lukte niet me niet met een penseel. Ik had me altijd al afgevraagd hoe sommige fantasy-kunstenaars nou toch van die lichtdoorzeefde buitenaardse landschappen konden maken zonder dat er een penseelstreek te zien was. Linda, m'n vriendin, bracht me in aanraking met de airbrush, een verfspuitje ter grootte van een vulpen, en ik was direct verkocht, want daarmee waren dit soort voorstellingen uitstekend te realiseren. Ruimtedecors, bloemen, auto’s en mooie vrouwen horen bij het standaardrepertoire van iedere airbrusher, en bij mij was dat al niet anders.

Linda's ziekte rond de eeuwwisseling, haar extreme pijn waar we totaal niets tegen konden beginnen en haar uiteindelijke overlijden in 2001 hadden een dusdanig emotionele impact op me dat ik sindsdien anders ben gaan schilderen. Vanuit m’n gevoel zogezegd. En alles dat ik ooit eerder geschilderd had was ineens niet interessant meer. Een wereld ging er voor me open. De schilderijen die ik sindsdien maak komen totaal anders tot stand, zonder dat ik me daar zo heel erg bewust van ben. En meestal pas achteraf leer ik wat ze te vertellen hebben.

Marianne, m'n nieuwe levenspartner, is therapeute en heeft Linda nog behandeld met de voorloper van een apparaat dat nu de Star Light heet. Uit metingen met dit apparaat, een vorm van electro-acupunctuur, blijkt dat deze schilderijen een meetbare positieve invloed op mensen hebben, en net als de homeopatische middelen die zij gebruikt, mensen energetisch in balans kunnen brengen. Marianne gebruikt sommige schilderijen dan ook in haar praktijk, om op een dieper niveau mensen te kunnen helen dan met apparatuur mogelijk is.

Ik maak nu schilderijen en, daartoe slim aangezet door Linda, sinds enkele jaren ook sieraden en soms combineer ik deze technieken, waardoor schilderijen niet meer beperkt blijven tot het platte vlak, maar hele objecten worden. Hierbij voel ik me gesteund en begeleid door mijn gids Amhirez, ooit zelf schilder, door Linda uiteraard, die tijdens haar leven al bijzonder origineel en creatief was. En sinds kort ook door Marianne, die zelf gegrepen is door de mogelijkheden van de glasfusietechniek. Samen maken we met die techniek een apart soort sieraden: de Amiristones.

Amiristones zijn een bepaald soort sieraden die wij maken, een combinatie van glasfusietechniek en edelsmeedkunst. Deze sieraden worden geheel door onszelf vervaardigd, zowel de heldere kleurrijke glazen kern, als de omlijsting. Ze zijn voor ons symbool voor fusie: het samengaan in Liefde.

Indien u belangstelling heeft kunt u zich bij ons opgeven voor het laten maken van een uniek object: een schilderij of een sieraad.

Ik wil u daarbij vragen de keuze van de voorstelling zoveel mogelijk vrij te laten. De ervaring heeft geleerd dat de reeds in opdracht gemaakte schilderijen en sieraden als het ware op het lijf geschreven worden van degenen voor wie ze bestemd zijn en hen kracht en verlichting geven. U verplicht zich daarmee niet tot kopen.