November 2008
Schilderij in wording

Begin november ben ik begonnen om in opdracht een nieuw schilderij te maken. Wellicht dat u het interessant vindt om een schilderij te zien ontstaan. Dus elke keer dat ik een aantal uren heb gewerkt komt er een foto. Zo kunt u stap voor stap meekijken.

1. Het begon met een gesprek met een belangstellende vrouw die me vroeg een logo voor haar bedrijf te maken. Wat me nog niet eerder overkwam was dat ik nog tijdens het gesprek bijna gelijk een 'gevoel' kreeg van een symbool. Dat symbool schetste ik op een kladblokje en dient nu gelijk als basis voor het schilderij dat weer de basis voor haar logo gaat vormen.

Voor informatie, vragen, opmerkingen kunt u contact opnemen via dit adres:

atelier@akaija.com

2.
Na een goeddeel van een zaterdag te hebben geschilderd (airbrush-techniek) was dit het resultaat.

Tijdens het schilderen was ik aan het 'worstelen' met de twee lichte delen links en rechts. Ze moesten daar voor mijn gevoel, maar ik snapte niet waar ik daarmee heen moest, hoe de kleuren in verband stonden met de rest van het schilderij. Ik weet dat ik hierbij inspiratie ontvang, maar ik besefte ook dat 'ze' mij iets duidelijk wilde maken en dat ik 'het' nog niet helemaal begreep, dat ik dus nog niet doorhad waar ik mee bezig was. Dat geeft niet, want de ervaring leert dat als ik maar gewoon lekker door blijf werken het schilderij heus wel af komt.

Toen ik 's avonds in de woonkamer (bij schemerlicht) het schilderij van op een afstandje gadesloeg, zag ik ineens waar ik aan bezig was: een donut-vorm van binnenuit bezien.
Dat zegt u wellicht niet zo heel veel, maar in de kosmos is de donut-vorm een belangrijk symbool in de energie-beweging, en heeft alles te maken met heilige geometrie.

Ik stuurde een mailtje naar onze vriendin en helderziende Yvonne Baank, gewoon om te laten zien waar ik mee bezig ben en nog diezelfde avond komt er een mailtje terug van haar. Ze ziet er ogen in. En ze heeft ook gelijk een titel: Face It.
Dat staat me wel aan. Dus voor het schilderij af is hebben we nu ook dus een titel. Misschien niet de normale volgorde, maar ik begin intussen te wennen aan deze gang van zaken. Geweldig!

3. (18 november 2008)
Met die gedachte weet ik nu hoe ik verder moet en gaat het schilderen makkelijker. Ik wil nu graag verder, maar het leven is druk hier, dus soms moet ik dagen wachten voor ik weer tijd heb.
Hier had ik maar 2 uurtjes de tijd, dus er is niet veel verschil. De kleuren verdiepen zich, het licht bovenin begint meer 'straling' te geven. Er komt een soort tornado van boven naar beneden.

4. (21 november 2008)

Hierbij komen de kleuren sterker naar voren. Er lijkt niet heel veel te gebeuren, maar als u goed oplet ziet u dat de accenten waar de energie heen gaat verschuiven. Het proces neemt veel tijd in beslag.

5. Het ging me iets te langzaam, want ik was te voorzichtig geworden iets 'fout' te doen. Bij deze is de benadering wat brutaler en komt er binnen kortere tijd meer verf op papier. Later zal ik daar weer in moeten fine-tunen om de zachte tinten en overgangen tevoorschijn te toveren. De tunnels worden nu duidelijker en krijgen meer diepte. Dat proces is nog lang niet voltooid.

5. (24 november)

Sommige kleuren van de eerste versie zijn bijna geheel verdwenen om plaats te maken voor een sterker lichtend tunnel-effect. Ook zijn er sterren bijgekomen, die links en rechts door de kleuren heen schijnen.

30 november 2008

4 December 2008

Als je de foto's hierboven en beneden met elkaar vergelijkt ontdek je hoezeer we geprogrammeerd zijn door onze omgeving. Terwijl er aan de kleuren zelf niet zo heel veel veranderd is, zijn er wel sterren bovenin en onderin toegevoegd. En juist die sterren maken dat de hele energiewerveling als het ware 'los' komt van de achtergrond. Alles wordt transparant.

Schilders maken van dit soort 'programmeringen' gebruiken om illusies te creeren. Maar 'illusies' klinkt als 'onecht' en ook dat idee mag je vergeten. Onze hele wereld is namelijk een illusie. Wij 'denken' dat onze materiele leven de werkelijkheid is. Echter... in het ongeziene... in andere dimensies... die we met onze normale zintuigen niet kunnen waarnemen... bevindt zich het veel grotere geheel van de werkelijkheid. Onze stoffelijke materiele wereld is daar maar een fractie van.

Dit schilderij is nog niet af, maar terwijl het in onze woonkamer staat, en het daglicht buiten (het is tenslotte december) al vroeg afneemt, verandert dit schilderij voortdurend en toont verborgen werkelijkheden die me eerst niet opgevallen waren.

Iets lager ziet u wat er gebeurt door alleen maar wat te spelen met de helderheid en het contrast van het de foto. Je zou haast denken aan een embryo links en de planeet Aarde rechts, met daartussen een navelstreng.

Let's Face It... onze planeet staat aan de vooravond van een wedergeboorte, en bevindt zich precies tussen rode en violette tinten. Misschien de strijd tussen Goed en Kwaad... waaruit een nieuwe wereld ontstaan zal.

Of ben ik nu teveel aan het fantaseren?

12 december

Zoals een beetje spelen met licht en de stand van het schilderij een ander 'gevoel' geeft...