Linda de Redelijkheid
Als lerares handenarbeid en gezondheidskunde heeft ze gedurende ruim 20 jaar in Apeldoorn aan de Sprengeborgh en later aan de Scholen-gemeenschap Sprengeloo gewerkt. Hoe geliefd ze bij de leerlingen was bleek toen de leerlingen in 1997 spontaan een verkiezing hielden en haar uit meer dan 100 leerkrachten uitriepen tot leerkracht van het jaar.
Jarenlange vermoeidheid, voorafgaande aan haar ziekte, was er de oorzaak van dat ze haar creativiteit naast het uitputtende werk als lerares nauwelijks kon ontplooien. Desondanks uitte haar creativiteit zich in schilderen, in het maken van zeer originele truien, en beroepsmatig in vele driedimensionale menukaarten voor het restaurant en professionele decors voor de aula van de school, die ze samen met een van haar collega's en Wim ontwierp.
Ze zei wel eens iets gekscherends in de trant van: “Ik heb zóveel ideeën, maar ik heb geen gelegenheid om ze uit te werken. Ik heb eigenlijk iemand nodig die dat voor me doet.”
Dansen was een andere hobby van haar, en ook daarin slaagde er ze elke keer weer in om op te vallen door haar spectaculaire manier manier van bewegen. Samen met Wim heeft ze zelfs een keer een grote discobeker gewonnen.
Toen ze eind 1999 met de diagnose baarmoederhalskanker geconfronteerd werd besloot ze alle tijd en energie te stoppen in het vechten tegen deze ziekte. Het werd een strijd die ze in Aardse zin niet zou winnen, vechtend tegen pijn en slaaptekort. Tijdens haar ziekte en na haar overlijden werden Linda en Wim geconfronteerd met zeer vreemde en bijzondere gebeurtenissen. Ze kregen contact met lichtwezens die hen hielpen verder te komen. Ze kregen te maken met een speciale persoonlijkheid uit Uzbekija. De vreemde gebeurtenissen hielden echter niet op met Linda's overlijden...
Vlak voordat ze overleed vroeg ze aan Wim wat ze kon doen om hem te laten weten dat ze bij hem was. Ze vroeg of ze de lampen zou laten knipperen als teken... Hij antwoordde hij heus wel wist dat ze hem zou opzoeken. Maar wat hij wel heel fijn zou vinden was als ze hem zo nu en dan zou willen inspireren.
Het verhaal van hun strijd samen, de Liefde die daar uit voortgekomen is, hebben een deur geopend... Dit contact met de Lichtwereld maakt het nu mogelijk dat er speciale schilderijen, objecten, sieraden via Wim aan de Aarde doorgegeven kunnen worden, met helende eigenschappen.
Het verhaal dat dit beschrijft zal binnenkort worden uitgegeven als boek: ‘Je Verliest Me Nooit’. Een korte versie hiervan is te lezen en te downloaden op deze website. Het heet: 'De Vijfde Dag'.